|
ISINAMAM ASLA
Ne gecelerim vardır ,
Ne gündüzlerim,
Her yerde ve her an …
Sensizlik gizlice bekler beni…
Yağmurlar damlarken,
Hüzünlü dünyamın pencerelerine,
Yokluğun zorlar kapımı,
Girmek ister içeriye…
Ne beyazım ne de kara,
Mutluluk uzaktır yalnız dünyama…
Yorganımın altında tekimdir aslında,
Yerin çoktan soğumuştur,inanmak istemem buna…
Sandalyen öylece bakarken bana,
Yokluğun çarpar aşk duvarıma,
Alışmak istemesemde aslında,
Giden gitmiştir , hayalin yetmez bana…
Soğuk geceler kat kat soğuktur bana,
Sıcaklığın yoktur ya odamda…
Ne soba ne yorgan sıcaklık vermez bana…
Aşkını da kendini de alıp gittin ya…Isınamam asla…
Yazan:
Serkan HACIÖMEROĞLU 03/12/09
Alıştırma Beni Kendine
Alıştırma beni kendine,
Kopamam,
Bırakamam sonra,
Alıştırma beni kendine,
Gidince yanlız kalamam,
Anılarla başbaşa yapamam...
Ya baştan söle gideceğini,
Yada sadece gecelik de...
Uzatma alışma de,
Yada alıştırınca bırakma....
İnsan Kaç kez sever?
Ömründe kaç kez aşk hisseder?
Kaç kez doğru insan için titrer?
Kaç kez geceleri uzatmak ister?
Gitmeyecek, kalacaksan,
Hadi titresin kalblerimiz,
Alıştır durma,
Ayrılık bir zehir olur damarlarımda...
Kalacağını bilerek alışmak ise,
Tatlı krizim olur kanımda...
Ya alıştırma beni kendine,
Yada alıştırdın mı sonuna kadar varım de...
Ne sen git nede ben....
Hem sen alış, hem de ben....
Yarı yolda bırakacaksan,
Kader deyip ağlayacaksan,
Umutlarımızı kıracaksan...
Hadi durma, durma git,
Alıştırma beni kendine....
Yazan:
Serkan HACIÖMEROĞLU
İstanbul 19/02/2008
HOŞCA KALAMAYIZ NE SEN NE DE BEN
Gitme dur desem yine de gidermisin,
Olmazmı sevgilim kalsan gitmesen,
Hoşca kal demekle bende bitermisin,
Hoşca kalamayız ne sen ne de ben.
Yar güzel gözlerini unutmam çok zor,
Rüzgâr olsam sen olmadan esemem.
Gidersen yüreğimi avutmam çok zor,
Gelmesen de senden umut kesemem.
Gülüm hasret ateşini söndürmek zordur,
Söndürmeye hiç bir deniz yetmiyor inan
İçin yanar yüreğin de her zaman kordur,
Kanayan yaraya ilaç şifa etmiyor inan.
Bilirim sensizlik hasta eder seni özlerim,
Unuturum diye söz versemde tutamam.
Gece Rüyanı gündüz yollarını gözlerim,
Hayat beni unutsa ben seni unutamam.
BENDEN ÖNCE
benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına
kizdığım oldu zamanında ama inandığımda
ömrümde her şarki başka bi kapi açti
bu sarkinin ardinda sen
bu kapinin ardindaysa benden
önce söylenmiş sözler vardi
çok zor günler geçirdim vaktiyle
alemde savaşlar çirpinişlar nihayetinde
asik olmak kismetmis yar, sana..
asik olmak kismetmis yar..
seçtiğimiz hayatlar mi bunlar? seçtiklerimiz mi ?
bunca yokluk, bunca kiriklik, bunca aci
seçtiklerimiz evet !
hayat bu sevgilim çoktan seçmeli
senin askinsa bi dönem ödevi
bir gece cikip gelsen olmezsin yar
ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar
bir aksam çikip gelsen ölmezsin yar
ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar
bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize
ikimiz çokmuşuz meğer bu resme
kapatmadan bu kapıyı yinede
bu yaralar bereler sanadır bileler …
bu yaralar bereler sanadir bileler
göreler askimi
sahidim gök kubbe
asigim bekletme
çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden
benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek
benim de kanattıklarım vardı elbet
ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar
hani demiştim ya en başında
ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye
yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle
çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde
firari endiseler nihayetinde
asik olmak çok zormus yar sana
asik olmak çok zormus yar
bir gece çikip gelsen ölmezsin yar
ölümlerden ölüm begen gelmezsen yar
ölecegim yar
bu şarkı sadece benimdi sevgilim
ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize
yazmışsın ya ‘onu sevebilecegimi düşünmüştüm’ diye
işte o günden beri belkide bu yüzden sadece
bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler
göreler aşkımı şahidim gök kubbe
Kaldırımlar I
Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında,
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık.
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn-cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.
İçimde damla damla bir korku birikiyor,
Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler,
Üstüme camlarını hep simsiyah dikiyor.
Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.
Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi,
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi,
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.
Bana düşmez can vermek yumuşak bir kucakta,
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum...
Aman sabah olmasın bu karanlık sokakta,
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum.
Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin,
İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler...
Tak tak ayaksesimi aç köpekler işitsin.
Yolumun zafer takı gölgeden taş kemerler.
Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim!
Gündüzler size kalsın verin karanlıkları.
Islak bir yorgan gibi sımsıkı bürüneyim.
Örtün üstüme örtün, serin karanlıkları.
Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya,
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya.
Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi.
Necip Fazıl Kısakürek
| 
Şiir
